Related Posts with Thumbnails

Sunday, July 25, 2010

TAŞINDIK


 Sonunda yeni evimize taşındık. Eve ilk gittiğimizde ev sahibemizin bizim için bahçesinden kopardığı bu güzel çiçek ve üzerinde "Güle güle oturun. Evime iyi bakın. " yazan bir not karşıladı bizi. Hoş bir başlangıç oldu bizim için.

Ancak sonraki süreç için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Ev sahibimizin cimriliği ( o kadar ki halıları, terastaki  demir saksı ayaklarını bile almış!) işgüzarlığı, oğlumuza herşeyi yıkıp-kıracak gözüyle bakması, İngilizce bilmeyişi, emlakçımızın bize gösterdiği ev karşılığında bir aylık kira parası almasına rağmen  bizi değil de ev sahibini kayırması, eve dokuz kez gelen ve haftaya tekrar gelecek olan perdecinin sinir bozucu yavaşlığı,  neredeyse çat kapı gelen tadilatçıların bitmeyen işleri, bir cümleyle anlatılacak şeylerin 30 cümleyle anlatılması yüzünden uzayan telefon görüşmeleri...

Bu kadar sinir bozucu hadisenin üzerine bir de İtalyanca bilmeyişim eklenince  bu durumun ne kadar can sıkıcı olduğunu tahmin edebilirsiniz. Eve gelen ev sahibiyle, perdeciyle, tadilatçıyla...adeta sessiz sinema oynar gibi el kol hareketleriyle, tuhaf tuhaf sesler çıkartarak birbirimize derdimizi anlatmaya çalıştık. Anlatamadığımız yerde de emlakçı ve tercüman arkadaşımız imdadımıza yetişti.

Bu can sıkıcı sürecin bana faydası olmadı değil. Az da olsa derdimi anlatacak kadar İtalyanca kelime öğrendim. Mesela ev telefonumuzdan beni arayan eşim, telefonu  "Pronto (alo, buyrun) . Sono (ben)Göçebe.  Scusi(affedersiniz), no italiano "diyerek açtığımda çok güldü. Bunları ve pek çok kelimeyi  perdecimizden ve ev sahibimizden öğrendim :)

5 yorum:

minimalist said...

sayende biz de İtalyanca öğreneceğiz demektir :)) evsahibinin tüm gıcıklığına rağmen yaptığı jest yine de hoşuma gitti.

Delfina ; said...

Sıkıntıların sonunda selamet vardır derler ya,gör bak iyice yerleştikten sonra tüm güzellikler sizi bekliyor olacak.Güle güle oturun yeni evinizde...

nesobaby said...

:) ayyy çok güldüm valla zaten adamlar sürekli eli kolu hareket eder bu italyanların
ama ev sahibin "evime iyi bakın" cümlesinden belli etmiş kendini
Kolay gelsin sana çok
İtalyanları her ne kadar biz Türklere benzetseler de bana hep çok kaba geliyorlar maalesef :(

erdal said...

Endonezya'da yasayan biri olarak, İtalya'yı ne kadar özlediğimi farkettim biran...
Yeni eviniz hayırlı olsun!

Göçebe said...

Minimalist, ev sahibi baştan tavladı bizi:)Bu çiçek hatırına pek bir laf etmedik kendisine.
Delfina hoşgeldin:) Seni blogumda görmek çok hoş. İyi dileklerin için çok teşekkür ederim.
Nesobaby, o vakit ben de gülüyordum ama iletişimsizlikten, derdimi anlatamamaktan, dediklerini anlayamadığımdan sadece gülümsüyordum. Genelde İtalyanların rahat insanlar olmaları dışında ben de bize çok benzetiyorum. Ama biz tez canlı milletiz,onlar gibi değiliz. İşlerimiz hemen olsun isteriz.
Erdal, teşekkürler.